Sarah, 27, dochter van 1,5:
Elk moment is even lastig als elk ánder moment om aan kinderen te beginnen en toch past het altijd; je maakt wel een plekje.
Marcel, 39, kinderen van 12 en 9:
Eigenlijk slaat het nergens op dat je eerst
carrière gemaakt moet hebben voordat je aan kinderen kunt beginnen. Je kunt het net zo goed omdraaien: als jonge ouder ben je rond je 35e des te interessanter voor werkgevers, want die hoeven niet te vrezen voor zwangerschaps- en ouderschapsverlof, zieke kinderen,
doorwaakte nachten en races naar
het kinderdagverblijf.
Katie, 24, zwanger:
Ik werk nu bijna twee jaar bij een leuk klein bedrijf waar ik inmiddels een staffunctie vervul en ben gelukkig getrouwd. Hoe stabiel moet het nog worden?!
Natalie, 28, zoon van 4 maanden:
Als ik vertel dat ik vier dagen werk, dan worden de wenkbrauwen vaak opgetrokken. ‘Vind je dat niet veel?’ vragen ze dan. Nee, dat vind ik heerlijk. Mag ik alsjeblieft zelf kiezen hoeveel (of weinig) uur ik werk?
Laura, 29,
zoon van 2 maanden:
Ik was 28 toen ik gepland zwanger werd en zelfs daar werd af en toe vreemd op gereageerd, bijna alsof ik een zwangere tiener was! Grappig genoeg kreeg ik deze reactie alleen in Nederland (wij woonden op dat
moment in Berlijn) en
nooit in Duitsland.
Lianne, 41,
kinderen van 17, 15 en 12:
Mijn loopbaan zit lekker in de lift en ik heb nog jaren te gaan. Mijn huidige baan combineren met een jong gezin, dat lijkt me
pas zwaar.
Tamira, 25, zwanger:
Wat fijn om eens wat geluiden te horen die tegen het 'was het wel gepland?-offensief' ingaan. Het idee dat je om baby’s te maken eerst een koophuis, een grote auto, twee dure banen met vast contract, duidelijke trekken van burgerlijkheid, tikkende bioklokken en niets anders meer om naar uit te kijken moet hebben, begon ernstig op
mijn zenuwen te werken.
Niki, 22, zwanger:
Ik ben zelf altijd heel ambitieus geweest en heb ook veel plannen voor de toekomst, maar daarnaast wilde ik ook graag jong moeder worden. Zelf zag ik geen problemen en leek het me juist een nadeel om niet nu al aan deze stap te beginnen. Wanneer is de tijd dan wel rijp?
Reageer ook!
Irene, 43,
kinderen van 17 en 15:
Zet hem op vrouwen en blijf het rolmodel voor onze dochters en zonen!
Marloes, (nog) geen kinderen:
Het is een verademing om na de vele negatieve reacties op onze kinderwens eindelijk eens over positieve voorbeelden te lezen. Jullie hebben ons door jullie positieve en enthousiaste manier van 'campagne voeren' voor het jonge ouderschap laten zien dat wij niet alleen staan!
Barbara, 50,
drie kinderen vóór haar 25e:
Het was allemaal prima te doen. We zijn met zijn vijven een hecht gezin. Inmiddels wonen alle kinderen zelfstandig en hebben elk hun eigen verantwoordelijkheden in de maatschappij.
Akkie, kinderen van 23 en 21:
Het moederschap is altijd goed te combineren geweest met mijn studie en mijn werk. Het heeft me ook zeker zo gevormd als mijn studie, werk en latere opleidingen.
Evelien, 40, kinderen van 13, 12 en 10:
Mijn man en ik begrijpen werkelijk niet waarom andere stellen het krijgen van kinderen maar blijven uitstellen: kinderen verrijken je leven enorm, kinderen zijn leuk, kinderen geven je leven een extra dimensie en maken je een completer mens. Zonde om daar jaren mee te wachten.
Marjolein, 22, zwanger:
Wij hebben deze keuze heel bewust gemaakt. Ik moet toegeven dat ik best opzie tegen de reacties van mijn studiegenoten, er zal snel aan 'een ongelukje' gedacht worden. Dit is een geweldig initiatief, en hard nodig!
Anna, 41,
kinderen van 15, 13 en 9:
Ik ben dolbij met mijn drie kinderen en het feit dat ik een vroege start heb gemaakt! Ik heb niet het gevoel dat ik daar iets voor heb moeten inleveren. Vrijheid is ook maar relatief en met een goeie oppas en/of grootouders kom je een heel eind!
Inge, 46,
kinderen van 23, 21 en 18:
Jong moeder worden en ambitieus zijn in je werk valt heel goed te combineren. En het leuke van kinderen is dat het leuk blijft: niet alleen als ze klein zijn, ook in hun puberteit (echt!) en als
ze samenwonen met
hun vriendje.
Alian, 38,
kinderen van 12, 10 en 8:
Als je leuk werk wilt, en wilt blijven werken als je kinderen hebt, dan bewijs je jezelf ook wel MET kind.
Maria, 44, kinderen van 18 en 16:
Vriendinnen van mijn leeftijd zitten nog bij de crèche of basisschool, ik kan een week weg gaan, of naar huis bellen om de kinderen te vragen of ze het avondeten alvast kunnen beginnen koken ;)
Julia, 25, zwanger:
Ik heb er bewust voor gekozen om zwanger te worden, terwijl ik nét een vaste baan heb en nog studeer. Ook ik heb redelijk veel reacties gekregen van mensen die twijfelden of ik mijn studie nog wel zou afronden. Ik twijfel niet. Ik zie de toekomst vol vertrouwen tegemoet!
Marika, 35, oudste kind is 10:
Ik bedacht me na mijn studie dat ik op mijn tachtigste met meer tevredenheid zou terugblikken op mijn moederschap dan op een geslaagde carrière; de keus was simpel voor mij al besef ik dat het niet altijd zo makkelijk ligt. Nu alle drie mijn jongens op school zitten liggen alle wegen open!
Ria, eind veertig,
volwassen zoon:
Mijn carrièrepad laat zien, dat je, ondanks latere keuzes en beperkte start vanwege parttime werken, ook stappen zet op de maatschappelijke ladder. Ik heb voor elk moment gekozen en van elk moment genoten. Het verleden is geweest, de toekomst bestaat nog niet. Leef nu!
Margot, 39, kinderen van 9 en 7:
Spijt heb ik niet van mijn keuze om op mijn dertigste pas moeder te worden maar terugkijkend denk ik met regelmaat dat het voor mij makkelijker was geweest als ik jonger moeder was geworden.
Marsha, 27,
kinderen van 3 en 0:
Het is prettig om te weten dat er meer mensen zijn die het standaardbeeld willen doorbreken, die nuchter tegen het onderwerp aankijken en gewoon niet zo veel heisa maken van het combineren van taken en het
maken van keuzes.
Inge, 24, dochter van
9 maanden en zwanger:
Ik had nooit gedacht dat ik me zo zou voelen, het compleet zijn en de overweldigende liefde voor mijn kind die me zo omringt. Het is gewoon geweldig en ik kan het elke jonge vrouw aanraden.
Reimke, 41, oudste kind is 18:
Ik begrijp de heersende opinie niet dat jong kinderen krijgen slecht is voor je carrière. Als ik om me heen kijk heb ik juist de indruk dat laat kinderen krijgen slecht is voor je carrière!
Margien, 51,
twee zonen van 26 en 23:
Wij kregen onze kinderen heel bewust toen we nog studeerden (we waren toen allebei 24 jaar), en hebben daar geen seconde spijt van gehad. En ook onze twee jongens hebben het altijd fijn gevonden jonge ouders te hebben.
Wietske, 47 jaar, moeder én oma:
Jonge moeders, laat je niet van de wijs brengen. Jullie zijn hartstikke gezond bezig, geniet ervan en laat de wereld zien dat er helemaal niets mis mee is om jong moeder te worden!
Linda, 31, kinderen van 9 en 6:
Jong moeder zijn is leuk! Een nachtje niet slapen kan je tegen, lekker rondrennen met de kinderen en genieten.
Adriaan, 55,
twee volwassen zonen:
Je hebt lef nodig om het keurslijf af te leggen. Jullie geven die lefmeiden een gezicht. Proficiat en succes!
Sara, moeder sinds haar 28e:
Hoewel ik helemaal niet echt jong was toen mijn zoon geboren werd, vond onze omgeving dat duidelijk wel! Druk, allebei promoveren, en dan nog een kind… maar promoveren is flexibel werk, en daarbij vind ik ook: kinderen krijgen komt nooit uit, je moet het gewoon maar doen - en het is geweldig toch!
Joske, 31, kinderen van 8, 5 en 3:
Ik vind dat we elkaar wel wat meer kunnen steunen. Vroeg moeder worden wordt gezien als foutje of het opgeven van je vrijheid, ouder moeder worden wordt weleens als egoïstisch gezien. Als je maar een moeder probeert te zijn die gelukkig is met haar keuzes, dan straal je dat ook uit naar je kinderen.
Annemieke, 45:
Ik heb drie kinderen van 16, 13 en 10 en heb altijd (parttime) gewerkt. Nu zijn ze (samen) zo zelfstandig dat het niet zo’n ramp is als mijn man en ik allebei iets hebben aan het eind van de dag.
Judith, 26, zoon van 1,5:
Ik heb geen seconde spijt dat ik jong aan kinderen ben begonnen. Mijn studie en mijn kind zijn prima te combineren en het is nog leuker dan ik van te voren had verwacht. Helaas is de eerste reactie nog steeds meestal: Was het wel de bedoeling?
Annelies, 24, zwanger:
Als ons kindje er is kan ik er lekker fulltime voor zorgen, omdat mijn bedrijf aan huis zit. Ik snap al dat gedoe met carriere maken niet. Waarom zouden vrouwen niet
beiden kunnen hebben?
